துணை...

என் விரல் நுனியை பிடித்துகொண்டு,
உன் நிழலை மட்டும் துணையாய் கொண்டு,
சில பயணங்கள் செய்கிறேன்... பல தூரங்கள் கடக்கிறேன்.

நிர்ணயிப்பது யார்..?

கனவு வாழ்க்கை

நிர்ணயிப்பது நீ.
யதார்த்த வாழ்க்கை

நிர்ணயிக்கப்பட்ட

பிறகு தா(நா)ன்.

தெரியவில்லை...

உனக்காய் புன்னகிக்க தெரிந்த இதழ்களுக்கு...
மறைக்க தெரியவில்லை கண்களின் சோகத்தையும்...
இதயத்தின் மௌனத்தையும்.

நம்பிக்கை...

வாழ்கை எத்தனை

போராட்டமானதாய் இருந்தாலும்...
நம் கண்கள்

காணும் வண்ண கனவுகள்.

கரைந்து போனாள்...

கவிதை தந்து காதல் சொன்னாள்...
கண்கள் பார்த்து கதைகள் பேசினாள்...
கண்கள் மூடி காற்றில் பறந்தேன்...
கண்கள் திறந்தேன்,
கனவாய் கரைந்தாள்...!

:-)

இவ்வொற்றை சொல்லில் அடக்கம் என் உலகம்...!

நீ...

நான் காற்றில் தீட்டிய ஓவியமும் நீ...
என் கல்லறையில் செதுக்கிய காவியமும் நீ...
இன்னமும் உன்னை தேடி அலைகிறேன்... நான்...!

காதல் சின்னம்...

ரோஜா ஏன் காதலின் சின்னமானது....
இருந்தாலும் மணக்கும்,

இறந்தாலும் மணக்கும்...

ஆதலால்...!

காரணம்...

உன் கெஞ்சல் சுகம் வேண்டியே...
தினமும் சண்டைக்கு காரணம் தேடுகிறேன் நான்.

காணாமல் போனேன்...

காணாமல் நான் போவேன் என்று
உன் விரல்களால் என் விரல்களை கோர்த்துக் கொள்கிறாய்.
சில்லென பட்டதும் விழித்து கொள்கிறேன்...
உன்னுள் காணாமல் தான் போனேன் என்றும் தெரிந்தேன்.
நெடுந்தூற பயணமிது... நெடுங்காலம் தொடருமிது...

என் முத்தே...

எனக்குள் விளைந்த முத்தே
உன்னை தொடுவேன்... நான் மலர்வேன்...
அள்ளி எடுப்பேன்... சொல்லி ரசிப்பேன்...
என் உலகமாகி போவாய் நீ
உன்னுடனே நானும் பிறப்பேன்... உனக்காக மட்டும்.

எடுத்து சென்றாய்...

உன் சவ ஊர்வலதிர்க்காய் உதிர்த்து விட்ட பூக்களினுடனே
உதிர்ந்து விட்டன என் சந்தோஷங்கள்...

காதல்...

உனக்குள் நான் வளர்த்ததா....?

எனக்குள் நீ வளர்த்ததா....?
நீர் ஊற்றி, தீ மூட்டி அதற்குள் நம்மை வளர்த்தது காதல்
நீ சரியா நான் சரியா வேறுபாடு அறியாமல்...

நம்மை வென்று தொலைத்தது காதல்!

தருணம்..

ஒவ்வொரு முறையும் நீ தொலைபேசியை துண்டிக்கும் தருணம்...
பூமி நோக்கும் இலை நுனி மழை துளியாய் ஏங்கும் என் நெஞ்சம்...

உறைந்து போகிறேன்...

உதிராத பனி
துளியோடு ஓர் சிகப்பு ரோஜா
என் உள்ளங்கையில்...

அப்பனித்துளியின் குளுமையிள்
உறைந்து போகிறேன் நான்...

ஏனோ என் உள்ளம் மட்டும் உருகிக் கொண்டு...!
-காரணம் நீயாதலின்!